Het bovenlichaam protesteert. Eerst zachtjes, met
vage klachten die na een nacht slapen of een rustig weekend zijn verdwenen. Tintelende
vingers. Een vermoeid gevoel in de schouders.
Na een paar maanden blijkt de pijn hinderlijker en hardnekkiger te zijn dan u dacht. U
schrikt er soms ’s nachts wakker van.
De klachten verergeren, en op een dag stelt een alledaagse handeling als het openen van
een deur u opeens voor onoverkomelijke problemen. Te pijnlijk, of u heeft simpelweg niet
genoeg kracht meer in uw handen en armen. U heeft een handicap, en de weg naar herstel
blijkt lang en moeizaam.
Een overdreven scenario? Toch overkomt het steeds meer
mensen. Werken met een pc blijkt een schaduwkant te hebben. Waar intensief gewerkt wordt
met muis en toetsenbord, kunnen RSI-klachten opduiken. Repetitive Strain Injury:
verzamelnaam voor een reeks ernstige blessures die niet nieuw zijn en ook zeker niet
uitsluitend de beeldschermwerker treffen. Muzikanten zijn bijvoorbeeld ook een
risicogroep.
Maar het succes van de pc biedt RSI de kans om in de 21ste eeuw uit te groeien
tot een volksziekte. Toch hoeft het zo ver niet te komen
RSI te slim af
De belangrijkste preventieve maatregelen tegen RSI zijn zo opgesomd: een goede werkplek,
een goede werkhouding, een goede werktechniek en voldoende pauzes. Maar ook als u al deze
regels nauwgezet volgt, blijven lange dagen achter de pc ongezond. Stel daarom -als het
even kan- uw limiet op zes uur beeldschermwerken per dag. Niet voor niets komt RSI vaker
voor bij mensen die elke dag grote hoeveelheden tekens moeten tikken en weinig vrijheid
hebben om de eigen dag in te delen.
Houdt de auteur zelf zich wel aan alle adviezen? Eh…nog niet helemaal. Maar voorlopig
kan hij zich nog beroepen op de woorden van Mark Twain: "Bad habits cannot be thrown
out the window; they must be coaxed downstairs, a step at a time." Gezien de
ontwrichtende gevolgen die RSI kan hebben, is het die inspanning zeker waard.
Joost Panhuysen, IC
|